KADER KANDİLİ
KADER KANDİLİ Bir Yol Risalesi “Kalem kendini yazar.” Derviş Nefesi (Açılış) Ben yola düşmedim. Yol, beni çağırdı. Sesini, kardeşimin düştüğü kuyunun derin sessizliğinde duydum. Onu, kitapların tozunda unutulmuş bir kelimenin titreyişinde hissettim. Bir isimle çağırdılar beni: Şerhçi. Bu satırlar, o çağrıya verilmiş bir cevap değil, çağrının kendisinin bir yankısıdır. Burada yazılanlar, bir öğreti değil, bir yolculuğun seyir defteridir. Yanılgılarım, korkularım, susuşlarım ve nihayet kalbime doğan ilk ışık… Ey yol arkadaşı, Sen de bu satırlarda kendi çağrını duyabilirsin. Belki çoktan duydun. O halde buyur, başla. Kendi hiçlik masanda, ilk kelimeni çağırmaya hazırlan. Çünkü her kandil, başka bir karanlığı aydınlatmak için yanar. 🕯 Mürakabe Satırı (Okur İçin): ................................................ ................................................ .....................