Kemter Abdal: Melami Edebiyatının Sınır Tanımaz Sesi
Kemter Abdal, modern çağın Melami dervişi. O, elinde ney'iyle kaldırım taşlarında dolaşan, küfrünü kıblegâh yapan, riyanın ve gösterişin aksine "hiç"liği ve "yok"luğu yücelten bir şair. Ali Arı 'nın kaleminden dökülen bu isyankar dizeler, yalnızca bir edebiyat eserinden ibaret değil, aynı zamanda Melami geleneğinin derin bir felsefesi. Kemter Abdal'ın şiirleri, Fakrname , Cıngan’ın Melameti ve Melâmet Köpeklerinin Pîr-i Neyzeni gibi isimlerle, geleneksel tasavvufi şiirin kalıplarını altüst ediyor. Şair, modern dünyanın kaotik ortamında kendi içsel yolculuğunu, en dipte, en "hor" görülenin gözünden anlatıyor. Şiirlerinde sıkça karşımıza çıkan "köpek," "dilenci," ve "düşkün" imgeleri, Melamiliğin özünü yansıtıyor: Kusuru kendine alıp, dışarıdan kınanmayı bir onur nişanesi olarak görmek. Fakr ve Hiçlik Felsefesi Kemter Abdal'ın şiirlerindeki en güçlü tema, fakr (yoksulluk) ve hiçlik tir. O, dünya malından, şöhr...